"Oczekiwania i nadzieje" na rynku. Kto mógłby przejąć InPost?

5 dni temu 46

InPost poinformował, że ogłoszenie o potencjalnym nabywcy wszystkich akcji ma związek z ostatnim zachowaniem się ich kursu oraz wzrostem wolumenu obrotu. 6 stycznia po godzinie 9 akcje spółki wzrosły do 13,3 euro, czyli ponad 15 proc. Dwie godziny później wzrost przebił już 19 proc. Wolumen obrotu na sesji w poniedziałek podskoczył do ponad 560 tys. akcji.

Spółka dodała w komunikacie, że "obecnie nie można zapewnić, że doprowadzi to do zawarcia transakcji". Zapytaliśmy o sprawę szefa i założyciela InPostu Rafała Brzoskę, ale ten odpowiedział nam krótko: "bez komentarza".

Kilka miesięcy temu mówili o kurniku. Zapytaliśmy w Wilanowie o Dino

Komentarzy analityków i ekspertów jednak nie brakuje. Daniel Kostecki, główny analityk rynków CMC Markets Polska, napisał w serwisie X: "No nie. Zrobić super polski biznes i dać się sprzedać? To byłoby bardzo kiepskie. A później narzekamy, że nie mamy w Polsce światowych liderów".

Mikołaj Sobierajski z XTB podkreśla w komentarzu udzielonym money.pl, że informacja o otrzymaniu przez InPost wstępnej niewiążącej propozycji przejęcia wyraźnie ożywiła notowania spółki i poprawiła sentyment rynkowy. - Dynamiczny wzrost kursu przy zwiększonym wolumenie pokazuje, że inwestorzy zaczęli dyskontować możliwość transakcji z premią, choć na tym etapie jest to raczej reakcja na sam fakt zainteresowania niż na konkretne warunki - uważa Sobierajski.

Amazon, DHL, a może Orlen?

Należy podkreślić, że formalnej oferty przejęcia wszystkich akcji InPost jeszcze nie ma. Analityk XTB zaznacza, że jest "sygnał, że ktoś rozważa taki ruch".

Nie wiadomo, kto miałby kupić spółkę ani za jaką cenę, dlatego rynek reaguje głównie na oczekiwania i nadzieje. Wzrost kursu wynika przede wszystkim z tego, że inwestorzy liczą na atrakcyjną propozycję w przyszłości, a nie z potwierdzonej decyzji. To, czy notowania utrzymają się na wyższym poziomie, zależy od tego, czy spółka ujawni konkretne i wiążące informacje - wyjaśnia Sobierajski.

Nasz rozmówca zwraca uwagę, że InPost to lider w Europie w dostawach paczek "poza domem". Nie jest gigantem jak DHL czy UPS, ale wyróżnia się skalą działania, technologią i sprawdzonym modelem biznesowym ostatniej drogi do klienta.

Ekspert XTB ocenia, że wśród potencjalnych nabywców mogą znaleźć się: DHL, który wzmocniłby pozycję w Europie Środkowo-Wschodniej oraz DPD i GeoPost - te firmy mogłyby przejąć InPost w celu konsolidacji rynku paczkomatów i zwiększenia efektywności dostaw. Z kolei dla Amazona "spółka byłaby sposobem na szybką rozbudowę własnej sieci dostaw w regionie bez konieczności budowania wszystkiego od zera".

Możliwe są też konsolidacje wśród obecnych inwestorów, ponieważ główni akcjonariusze to PPF Group posiadający ponad 28,75 proc., wehikuł Rafała Brzoski 12,49 proc., Advent International 10,98 proc. i GIC 5,05 proc. Polskie fundusze posiadające pakiety poniżej 5 proc. mogą skorzystać na wzroście wartości akcji, ale kluczowa w przypadku sprzedaży będzie premia za kontrolę. Jednak brak zmian w strukturze akcjonariatu sugeruje, że oferta prawdopodobnie pochodzi od zewnętrznego gracza - kontynuuje Sobierajski.

Czy wśród zainteresowanych może być Orlen? Polski gigant, tworząc Orlen Paczkę oraz współpracując z Pocztą Polską, wszedł na rynek logistyki.

- W teorii Orlen mógłby mieć środki, aby rozważyć zakup InPostu, ale w praktyce taki scenariusz jest mało prawdopodobny i słabo uzasadniony ekonomicznie. Koncern od dłuższego czasu restrukturyzuje działalność kurierską i ogranicza bezpośrednie zaangażowanie w sektor logistyczny, koncentrując się raczej na partnerstwach i współpracy z innymi operatorami. Dobrym przykładem jest Orlen Paczka, którego udziały zostały wydzielone, a firma dąży do konsolidacji z Pocztą Polską. W tym kontekście zakup InPostu przez Orlen miałby ograniczony sens - twierdzi Sobierajski.

I dodaje: - Koncern zmienia swoją strategię w sektorze logistycznym i skupia się na konsolidacji lokalnych usług zamiast wchodzenia w rynek europejski poprzez dużą transakcję. Budowanie własnej, rozległej sieci logistycznej albo przejmowanie dużego gracza jak InPost nie wpisuje się w aktualne cele strategiczne firmy, co sprawia, że taki zakup byłby mało prawdopodobny i trudny do uzasadnienia biznesowo.

Miliarder Rafał Brzoska

Nasz rozmówca ocenia, że ewentualna sprzedaż InPostu wzmocniłaby status Rafała Brzoski jako miliardera.

Nie byłby to pierwszy raz, kiedy Brzoska korzysta z okazji do realizacji wartości spółki na giełdzie. W 2015 r. InPost zadebiutował na GPW, a w 2017 r. wycofano go z parkietu, aby przeprowadzić restrukturyzację i wzmocnić finansowo spółkę. Tym razem sprzedaż całości lub większości akcji oznaczałaby pełne wyjście z aktywnej roli zarządczej i symboliczną kulminację kariery przedsiębiorcy, który zbudował firmę od zera do europejskiego lidera w logistyce paczkomatowej - przypomina Sobierajski.

Rynkową kapitalizację InPostu szacuje się na ok. 5,8 mld euro (ok. 24,5 mld zł). Ewentualne przejęcie spółki - zdaniem Sobierajskiego - byłoby wyraźnym symbolem sukcesu firm rozwijających się za granicą, ale jednocześnie sygnałem ryzyka utraty kontroli nad jedną z najcenniejszych spółek e-commerce w Polsce.

Podobny los mogą w przyszłości spotkać inne polskie firmy notowane na giełdzie lub rozwijające się globalnie, takie jak CD Projekt, Asseco czy Ten Square Games, jeśli pojawią się atrakcyjne oferty od inwestorów zagranicznych lub funduszy private equity - zaznacza Sobierajski.

Potencjalna sprzedaż InPostu może być pośrednio związana z Allegro. Przypomnijmy, że między podmiotami trwa konflikt. Kilka miesięcy temu InPost skierował sprawę przeciwko Allegro do sądu arbitrażowego. Właściciel sieci paczkomatów nałożył na największą platformę e-commerce w Polsce karę w wysokości 98,7 mln zł za utrudnianie klientom wyboru formy dostawy. Allegro uznaje roszczenia za bezpodstawne.

- Allegro to kluczowy partner, ale również potencjalny konkurent rozwijający własne rozwiązania logistyczne. To zwiększa niepewność co do przyszłych relacji i presję na dywersyfikację klientów. Wejście globalnego właściciela zmniejsza ryzyko uzależnienia od jednego dużego kontrahenta i wzmacnia pozycję negocjacyjną spółki - kończy Sobierajski.

Przeczytaj źródło