Wiadomo, kto może zastąpić Karola Nawrockiego. Padło konkretne nazwisko

Podczas posiedzenia Kolegium IPN, które odbyło się 28 października 2025 roku, wyłoniono kandydata na stanowisko prezesa Instytutu. Decyzja zapadła po rozmowach i wysłuchaniu wszystkich uczestników.

Rekomendacja Kolegium IPN i przekazanie dokumentów

Decyzja Kolegium IPN otworzyła formalną ścieżkę do zmian na stanowisku prezesa Instytutu i wyznaczyła kierunek rozmowy o przyszłości tej instytucji. Po serii konsultacji i analiz wyłoniono kandydata, który od lat działa w strukturach IPN, a jego doświadczenie ma być gwarancją ciągłości prac. Kolegium IPN zarekomendowało dr. hab. Karola Polejowskiego, obecnego zastępcę prezesa IPN, na stanowisko Prezesa Instytutu.

Rekomendacja została sformalizowana i przekazana zgodnie z procedurami, co potwierdza, że proces przebiega w ustalonych ramach. Między kolejnymi etapami pojawiły się też sygnały o oczekiwaniach wobec kandydata, dotyczących zarówno stabilności organizacyjnej, jak i kierunków badawczych.

W tle tych działań pozostaje kwestia zapewnienia płynności zarządczej i utrzymania priorytetów badawczych, co w praktyce wymaga zarówno środków, jak i jasnych harmonogramów. Rekomendacja jest więc nie tylko gestem poparcia, ale też sygnałem oczekiwań wobec kandydata na etapie wdrażania decyzji i planów. 

Dla samego Instytutu to moment na przegląd zadań i doprecyzowanie tego, co ma być wykonane w krótkiej i średniej perspektywie. Otwartym pytaniem pozostaje, jak szybko uda się zrealizować zapowiadane inicjatywy i jak będą one wpisywać się w bieżące programy.

Profil kandydata

Karol Polejowski od kilku lat łączy pracę naukową i organizacyjną, budując profil menedżera kultury z zapleczem historycznym. Jego ścieżka zawodowa obejmuje zarówno stanowiska kierownicze, jak i działalność badawczą, co sytuuje go w gronie osób dobrze znających praktykę działania instytucji pamięci.

Od 2020 r. Karol Polejowski jest kustoszem muzealnym związanym z muzeami w Malborku i Gdańsku. To doświadczenie uzupełniają funkcje pełnione w Instytucie Pamięci Narodowej, gdzie przeszedł drogę do stanowiska w ścisłym kierownictwie. W lipcu 2021 r. Karol Polejowski został powołany na stanowisko zastępcy prezesa Instytutu Pamięci Narodowej.

Jego aktywność była także dostrzegana w sferze publicznej, czego potwierdzeniem są państwowe odznaczenia. Karol Polejowski został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Dla wielu obserwatorów ten zestaw kompetencji — organizacyjnych, badawczych i reprezentacyjnych — stanowi punkt odniesienia przy ocenie jego kandydatury.

W tle dyskusji o przyszłości IPN pozostają wyzwania związane z prowadzeniem badań, gromadzeniem źródeł i udostępnianiem archiwów. Polejowski akcentuje znaczenie pracy zespołowej i długofalowego planowania, co ma znaczenie przy projektowaniu polityk instytucjonalnych. To także sygnał, że ewentualne decyzje personalne mogą przełożyć się na stabilizację kursu IPN w najbliższych miesiącach.

ZOBACZ TAKŻE: Katastrofalny huragan Melissa dotarł do Jamajki. Nagrania pokazują skalę zniszczeń

Sprawy ustrojowe IPN: pion śledczy w centrum uwagi

Jednym z wątków, które budzą najwięcej zainteresowania, jest przyszłość struktur odpowiedzialnych za sprawy śledcze. Dyskusja ta ma wymiar praktyczny i dotyczy zarówno organizacji pracy, jak i kompetencji poszczególnych zespołów. W rozmowach o kształcie IPN podkreśla się rolę ciągłości instytucjonalnej i potrzebę jasnego podziału zadań. W tym kontekście Polejowski prezentuje wyraźne stanowisko, wskazując na konsekwencje ewentualnych zmian dla efektywności działania Instytutu.

Z perspektywy zarządczej to postawa, która ma zabezpieczyć spójność pracy badawczej, archiwalnej i śledczej, a także uniknąć rozproszenia kompetencji. Taki punkt widzenia jest ściśle powiązany z dotychczasową praktyką i wskazuje na znaczenie koordynacji między zespołami. W tle pozostają pytania o skuteczność rozwiązań i ich wpływ na tempo prowadzonych spraw, które dla wielu osób są miarą działań IPN. Polejowski stawia tu na stabilność struktur i kontynuację zadań, co wpisuje się w jego ogólne podejście do zarządzania. Debata wokół tego zagadnienia będzie zapewne jednym z kluczowych tematów w najbliższym czasie.

Kierunki rozwoju: archiwa, AI i nowe obszary badań

Oprócz kwestii ustrojowych kandydat wskazuje na potrzebę modernizacji zaplecza badawczego i technologicznego. Chodzi o narzędzia, które mogą przyspieszyć kwerendy, poprawić dostęp do zasobów i ułatwić współpracę zespołów w skali kraju. W centrum planów pozostają archiwa IPN — ich cyfryzacja, opisywanie i włączanie nowych metod analizy. Polejowski sygnalizuje również gotowość do otwierania nowych pól badawczych, które dopełnią obraz powojennej historii społecznej.

Tego rodzaju zapowiedzi łączą perspektywę technologii z tradycyjnym warsztatem historyka, co może przynieść wymierne efekty w postaci lepiej opracowanych zbiorów i nowych publikacji. Dla zespołów badawczych ważne będzie wypracowanie standardów, które zapewnią przejrzystość pracy i możliwość weryfikacji wyników.

Równolegle trzeba będzie zadbać o kwestie organizacyjne, w tym harmonogramy i zasoby potrzebne do realizacji planów. Jeśli te elementy uda się spójnie połączyć, IPN może wzmocnić swój potencjał w obszarze badań i udostępniania wiedzy. To zapowiedź kierunku, który może uporządkować priorytety i nadać instytucji wyraźny plan działań na kolejne lata.