Węgrzy znaleźli groby elity wojowników, którzy w X wieku terroryzowali Europę

Pod koniec IX wieku w Europie pojawiło się nowe poważne zagrożenie. Kotlina Panońska została opanowana przez Madziarów, którzy przez ponad 50 lat dokonywali okrutnych łupieżczych najazdów na całą zachodnią i południową część kontynentu. Walczyli z Bizancjum i muzułmanami na Półwyspie Pirenejskim, najeżdżali Italię i dzisiejsze północne Niemcy.

Węgierscy archeolodzy poinformowali właśnie o znalezieniu niezwykle interesującej grupy pochówków z okresu madziarskich najazdów. We wsi Akasztó naukowcy znaleźli 3 pochówki wojowników – w tym prawdopodobnie ojca i syna – z którymi do grobu złożono broń i wyjątkowe wyposażenie.

Pochówki pochodzą z okresu pomiędzy 920 a 940 rokiem. We wszystkich trzech znaleziono końską uprząż oraz zwiniętą końską skórę, w której pozostawiono czaszkę i kości nóg. Wśród ozdób uprzęży i strojów wojowników znajdowało się 81 monet pochodzących z północnej Italii. Większość z nich została wybita za czasów Berengara I z Friulu (od 888 król Włoch, od 915 cesarz rzymski). W każdym z grobów znajdował się łuk z płytkami usztywniającymi z poroża oraz groty strzał w kołczanach.
W grupie I spoczął bardzo młody – najwyżej 18-letni – wojownik wysokiej rangi. Przy jego pasie znajdowały się srebrne zawieszki, po prawej stronie bardzo dobrze zachowała się sakiewka zdobiona srebrną blaszką. Na lewej dłoni miał złoty pierścień, we włosach dwa pierścienie ze złotego drutu, a ramiona i nogi zdobiły srebrne bransolety. Na różnych częściach jego ciała znaleziono złote blaszki, które mogły być elementem stroju lub całunu. Do grobu mężczyzny złożono wyjątkowo bogato zdobioną uprząż zdobioną 80 pozłacanymi srebrnymi okuciami i kilkoma monetami.

Wspomniana sakiewka była ważnym elementem stroju madziarskich wojowników w X wieku. Historycy przypuszczają, że egzemplarze ze srebrnymi blaszkami określały rangę społeczną, stopień wojskowy lub inny wysoki status.

W grobie 2 spoczął jeszcze młodszy wojownik. Miał najwyżej 16 lat. W jego kołczanie znaleziono 7 grotów strzał, a końce i środkowa część łuku pokryte były dekoracyjnymi płytkami z poroża. Złożona wraz z nim końska uprząż była w całości pokryta monetami. Strój zmarłego zdobiły bransolety, w tym zakładane na kostki u nóg i aplikacje z metali szlachetnych. 

Natomiast w grobie 3. pochowano mężczyznę w wieku 30–35 lat. Wraz z nim znaleziono typową dla X wieku szablę, pozostałości wyposażenia łuczniczego i końskiej uprzęży oraz resztki pasa bogato zdobionego monetami i srebrną bransoletę.

Naukowcy pobrali materiał genetyczny i okazało się, że wszystkie trzy osoby pochodzą z tej samej linii ojcowskiej, chociaż linia matczyna mężczyzny z grobu 1 różni się od dwóch pozostałych. Nie nie był on blisko spokrewniony z 16- i 30-latkiem. Ci ostatni to prawdopodobnie ojciec i syn, chociaż nie można wykluczyć, że byli braćmi. Materiał genetyczny całej trójki jest typowy dla Węgrów z X wieku.

Badania izotopowe wykazały, że mężczyźni żywili się dietą bogatą w białko zwierzęce. Szczegółowe analizy zębów i kamienia nazębnego dostarczą więcej informacji na temat ich chorób i nawyków żywieniowych. Trwają też specjalistyczne badania wszystkich artefaktów. Jednak już teraz, na podstawie wyposażenia grobów, obecności metali szlachetnych, bogatych ozdób i jedwabnych tkanin można stwierdzić, że mamy tutaj do czynienia z grupą wojowników z elity.

Najazdy Madziarów skończyły się wraz z ich wielką klęską podczas bitwy na Lechowym Polu w 955 roku, kiedy to zostali rozgromieni przez Ottona I.

Węgrzy Madziarowie groby pochówki wojownicy Europa