Tajemnica Bożego Narodzenia (12)

„Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu,
bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię”.

Światło Bożego Narodzenia wciąż trwa. Choć minęły już dni pełne kolęd i rodzinnych spotkań, Kościół przypomina nam, że tajemnica Wcielenia nie kończy się wraz z kalendarzem. Dziś, u progu uroczystości Objawienia Pańskiego, zaproszenie do oddania pokłonu nabiera szczególnej mocy. To wezwanie skierowane jest do wszystkich narodów, do każdego serca – także mojego i twojego.

Światłość, która zstąpiła na ziemię, nie jest jedynie pięknym symbolem. To sam Chrystus, który przychodzi w ludzkiej słabości, aby rozświetlić to, co w nas zagubione, ciemne i zranione. On nie boi się nocy świata ani nocy naszego życia. Przychodzi cicho, jak Dziecko, ucząc nas, że prawdziwa moc rodzi się z miłości i pokory.

Oddać pokłon Panu to coś więcej niż gest. To zgoda, by Jego światło dotknęło naszych decyzji, relacji i codziennych wyborów. To pozwolić, aby prowadził nas jak gwiazda prowadziła Mędrców – czasem drogą dłuższą, niewygodną, ale zawsze prowadzącą do prawdy. Pokłon to uznanie, że nie my jesteśmy światłem dla siebie samych, lecz że potrzebujemy Tego, który jest Światłością świata.

W pierwszych dniach nowego roku Chrystus zaprasza nas, abyśmy nie zatrzymali się jedynie na wspomnieniu Betlejem, lecz ponieśli Jego światło dalej. Do naszych domów, szkół, miejsc pracy i do serc spotykanych ludzi. Bo dzień święty naprawdę zajaśniał – i wciąż jaśnieje – wszędzie tam, gdzie człowiek pozwala Bogu być Bogiem.

Niech ta wielka światłość, która zstąpiła na ziemię, rozproszy nasze lęki i umocni nadzieję, że nawet w zwyczajności codziennych dni Bóg jest blisko, objawiony i obecny.