Polska armia w 2026 r. Pierwsze F-35 i inne uzbrojenie, które do nas trafi

Już w maju 2026 r. do Polski zostaną dostarczone dwa pierwsze samoloty F-35, a w lipcu pojawią się kolejne dwie maszyny. Cztery z 32 zamówionych w 2020 r. samolotów mają znacząco wzmocnić polskie siły powietrzne, a kompletacja kontraktu potrwa do 2030 r. To zdecydowanie najważniejszy transfer 2026 r., jeśli chodzi o polskie siły zbrojne.

F-35 Lightning II to produkowany przez firmę Lockheed Martin jednoosobowy, wielozadaniowy myśliwiec o charakterystyce stealth, czyli obniżonej wykrywalności przez radary wroga. Samolot jest zdolny do operowania w każdych warunkach pogodowych i został zaprojektowany zarówno do osiągania przewagi w powietrzu, jak i misji, których zadaniem jest atakowanie celów na ziemi. F-35 doskonale sprawdza się także do zadań z zakresu prowadzenia wojny elektronicznej, przeprowadzania zwiadu i zbierania danych wywiadowczych. Pod względem swojego wyposażenia z zakresu elektroniki i systemów komputerowych F-35 to prawdopodobnie najnowocześniejszy samolot, jaki lata obecnie na świecie. Jeśli chodzi o uzbrojenie F-35, to samolot korzysta z wewnętrznych komór uzbrojenia, tak aby zachować charakterystykę stealth. Jeśli zajdzie taka potrzeba, może też jednak przenosić uzbrojenie podwieszone pod skrzydłami. Całkowita masa uzbrojenia wynosi dzięki temu aż 8,2 ton i obejmuje szeroką gamę pocisków, rakiet oraz bomb. Dzięki temu F-35 świetnie sprawdza się w atakowaniu celów w powietrzu, a także na ziemi oraz na wodzie, również na bardzo duże odległości, poza zasięgiem wzroku pilota.

W listopadzie 2025 r. zakończyła się dostawa 180 czołgów K2 w ramach pierwszej umowy wykonawczej podpisanej jeszcze za czasów poprzedniej władzy. Jednocześnie 1 sierpnia podpisano drugi wiążący kontrakt na kwotę ok. 6,5 mld dol. na dostawę kolejnych 180 tych pojazdów w latach 2026-2030. Większość z nich, bo aż 116, to koreańska wersja K2GF (gap filler), która trafi do Polski między 2026 a 2027 r. Pozostałe 64 maszyny to polski wariant tego czołgu (K2PL) zmontowany w lokalnych Zakładach Mechanicznych "Bumar-Łabędy" S.A, przy czym trzy pierwsze seryjne czołgi zostaną zmontowane na terenie Korei jako egzemplarze testowe dla strony polskiej przed rozpoczęciem normalnej produkcji. Oprócz tego warto też wspomnieć o umowie na opracowanie przez stronę polską oraz dostawę 81 wozów towarzyszących trzech typów dla czołgów K2.

K2 Czarna Pantera to jeden najnowszych czołgów znajdujących się w aktywnej służbie, do której wszedł w 2014 r. Głównym uzbrojeniem jest tutaj działo 120 mm, które dzięki wydłużonej konstrukcji zapewnia pociskom większą precyzję i siłę przebicia. Czołg korzysta także z automatycznego systemu ładowania działa, dzięki czemu dysponuje większą szybkostrzelnością niż konkurencja. W sumie K2 może wystrzeliwać w minutę do 10 pocisków, przenosząc 40 szt. amunicji. Jeśli chodzi o polską wersję K2PL, to, z tego, co wiemy, ma ona otrzymać szereg zmian i ulepszeń. W tym wydaniu maszyna pochwali się lepszym opancerzeniem, aktywnym systemem ochrony do niszczenia wrogich pocisków rakietowych, granatnikowych oraz dronów, a także zdalnie sterowanym modułem bojowym oraz systemem obserwacji dookólnej zwiększającym świadomość sytuacyjną załogi, co pozwoli jej na szybsze reagowanie na różnorodne zagrożenia.

W 2022 r. Polska kupiła od USA łącznie 250 czołgów Abrams M1A2 SEPv3 (nie mylić z używanymi czołgami Abrams M1A1 FEP kupionymi w 2023 r. na preferencyjnych warunkach jako zastępstwo dla przekazanych Ukrainie T-72 i PT-91 Twardy). Ich dostawy ruszyły na początku 2025 r., a pełne przekazanie zakończyć ma się właśnie w 2026 r. Poza 250 nowoczesnymi czołgami umowa opiewająca na 4,75 mld dol. zakłada dostarczenie 26 wozów zabezpieczenia technicznego M88A2 Hercules, 17 mostów towarzyszących M1074 Joint Assault Bridge oraz amunicji i pakietów szkoleniowo-logistycznych.

M1 Abrams to produkowany w Stanach Zjednoczonych czołg trzeciej generacji i jedna z najcięższych konstrukcji tego typu pozostająca w aktywnej służbie. Konstruktorzy tej maszyny wprowadzili do niej kilka innowacyjnych rozwiązań, na czele z silnikiem, który może korzystać z różnych typów paliwa, kompozytowym opancerzeniem i komputerowym systemem kontroli ognia. W służbie znajdują się obecnie trzy warianty abramsa — M1, M1A1 oraz wersja, która trafi też z do polskiego wojska — M1A2. Z każdą kolejną wersją czołg otrzymywały oczywiście szereg usprawnień w zakresie elektroniki, opancerzenia oraz uzbrojenia, w planach jest już także wersja M1A3, która od kilku lat znajduje się na etapie prac rozwojowo-badawczych. Abramsy to także czołgi, które niejako otworzyły nowy rozdział w rozwoju amerykańskich sił pancernych, wprowadzając do nich wiele nowych rozwiązań technologicznych, na czele ze wspomnianym wcześniej silnikiem korzystającym z kilku rodzajów paliwa, zaawansowanym ceramicznym opancerzeniem czy komputerowym systemem prowadzenia ognia. W czołgach Abrams debiutował też specjalny, oddzielny przedział dla amunicji, co dodatkowo chroni załogę przed eksplozją w przypadku jej trafienia, a także system ochrony przed bronią masowego rażenia (radiologiczną, biologiczną, nuklearną).

Polska podpisała z Koreą Południową dwie umowy wykonawcze na dostawę łącznie 364 armatohaubic samobieżnych K9, z czego 218 w wersji K9A1 i 146 spolonizowanych K9PL. W grudniu 2025 r. zakończył się proces transferu wszystkich koreańskich armatohaubic w wariancie K9A1, w których montowane są polskie komponenty pokroju system łączności Fonet czy Zautomatyzowany Zestaw Kierowania Ogniem Topaz. Tym samym Polska stała się drugim co do wielkości użytkownikiem tego uzbrojenia na święcie po Korei Południowej. Do 2027 r. trwała będzie dostawa pozostałych zamówionych pojazdów w ulepszonym wariancie K9PL, a docelowo wszystkie zakupione koreańskie haubice mają przejść modernizację do tego standardu.

K9 Thunder to haubica samobieżna na podwoziu gąsienicowym. Jej uzbrojenie główne stanowi 155 mm armata, która w zależności od typu amunicji zapewnia precyzyjne prowadzenie ognia na dystansach do ok. 40 km. Uzbrojenie pomocnicze stanowi wielkokalibrowy karabin maszynowy kal. 12,7 mm. Napęd stanowi z kolei silnik wysokoprężny o mocy 1000 KM z automatyczną skrzynią biegów.

Pozostając przy artylerii, Polska również dysponuje własnymi systemami artylerii lufowej kal. 155 mm. AHS Krab jest w wojsku polskim od 2016 r., a sprzęt ten sprawdził się już w Ukrainie. Docelowo nasza armia dysponować miała łącznie 266 takimi systemami, w tym 48 usprawnionymi wozami Krab 2, jednak po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę nasza armia przekazała Kijowowi 54 systemy. Chodziło o Kraby produkowane przez Hutę Stalowa Wola w latach 2022-2024, które według umowy miały trafić do polskiej armii, ale zostały przekazane Ukrainie w ramach priorytetyzacji zamówienia. Ukraina w czerwcu 2022 r. z własnych środków zamówiła kolejne 54 kraby za kwotę ok. 3 mld zł, co stanowiło wówczas rekordowy kontrakt w polskim przemyśle obronnym.

Ile Krabów mamy obecnie? Z informacji uzyskanych przez serwis Defence24 do końca grudnia 2025 r. na wyposażeniu artylerzystów powinno być 60 tych pojazdów, a 2026 r. nasze siły powinny powiększyć się o kolejne 32 sztuki. Docelowo w 2029 r. będzie ich 212, przy czym dostawy miały nastąpić dużo wcześniej, jednak wspomniany atak Rosji na Ukrainę sprawił, że bieżąca produkcja z Huty Stalowa Wola trafiała bezpośrednio do Kijowa. Od 2025 r. to Polska stała się głównym odbiorcą tego systemu.

Krab to samobieżna haubica na podwoziu gąsienicowym o masie 48 t, długości 12 m, szerokości 3,6 m i wysokości 3 m. Tak duże rozmiary sprawiają, że pojazd może pokonywać przeszkody pionowe o wysokości 80 cm, a także rowy o głębokości 2,5 m i brody o głębokości metra. Mimo sporej masy krab rozpędza się też do prędkości 60 km na godz. na drogach utwardzonych, a jego zasięg na pełnym zbiorniku paliwa wynosi 400 km. Jeśli chodzi o uzbrojenie, to tutaj prym wiedzie działo 155 mm, które może strzelać serią (trzy pociski w 10 sek.), ogniem intensywnym (sześć pocisków na minutę przez trzy minuty), ogniem praktycznym (dwa pociski na minutę) lub ogniem salwowym (MRSI) do trzech pocisków na minutę. Zasięg ostrzału wynosi od 4,7 do 40 km, a oprócz działa załoga korzysta także z karabinu maszynowego 12,7 mm i wyrzutni granatów dymnych. W haubicy nie brakuje też rozbudowanej elektroniki, w tym systemu nawigacji lądowej, przyrządów do dziennego i nocnego obserwowania pola walki, radaru balistycznego oraz systemu przeciwpożarowego i tłumienia wybuchu. Jak podaje producent haubicy, nadaje się ona do niszczenia m.in. wrogiej artylerii, umocnień, stanowisk dowodzenia czy pojazdów pancernych przeciwnika.

Po wielu miesiącach niepewności odnośnie do BWP Borsuk, w 2025 r. podpisano w końcu umowę na dostawę polskich bojowych wozów piechoty, a w grudniu odebrano pierwsze 15 ze 111 pojazdów. W 2026 r. przewidziano kolejne dostawy, ale z publicznych informacji wynika, że obejmą one raptem trzy wozy. W 2027 r. ma być ich dużo więcej, bo aż 33, a zamówienie zrealizowane ma być w 2029 r. Jednocześnie kierownictwo MON podkreśliło, że chce podpisać umowę wykonawczą na kolejne Borsuki dla naszej armii, ale nie znamy szczegółów.

Borsuk to gąsienicowy pojazd bojowy przystosowany do operowania w różnych warunkach terenowych i pogodowych. Jego zadaniem będzie transport oraz ochrona żołnierzy przed ostrzałem z broni strzeleckiej, granatników przeciwpancernych oraz improwizowanych ładunków wybuchowych. Załogę wozu stanowi trzech żołnierzy: dowódca, operator uzbrojenia oraz kierowca. Poza załogą borsuk może transportować także sześciu żołnierzy. Głównym uzbrojeniem BWP Borsuk będzie armata kal. 30 mm Mk 44S Bushmaster będąca częścią bezzałogowej wieży ZSSW-30 polskiej produkcji. Szybkostrzelność działka to 200 pocisków na minutę. Działko obsługuje też do pięciu różnych rodzajów amunicji i w przypadku amunicji programowalnej (ABM) szybkostrzelność wynosi ok. 120 strzałów na minutę. System składa się również ze sprzężonego karabinu maszynowego kal. 7,62 mm, ośmiu wyrzutni granatów dymnych do maskowania swojej pozycji oraz wyrzutni kierowanych pocisków przeciwpancernych Spike. Dodatkowym atutem wieży ZSSW-30 jest również wysokiej jakości system kierowania ogniem opracowany przez WB Electronics oraz usprawniona komunikacja wewnętrzna (FONET).

Modernizacja niemieckich 128 czołgów Leopard 2A4 do standardu 2PL/2PLM1 trwa od grudnia 2015 r. (wtedy podpisano umowę) i nie przebiega ona łatwo (łagodnie rzecz ujmując). Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy pierwszą partię 12 maszyn dostarczyły w 2020 r. i od tego czasu sukcesywnie zwiększa się liczba usprawnionych Leopardów. Z informacji, jakie uzyskał serwis Defence24 wynika, że pod koniec 2025 r. już 100 czołgów doczekało się modernizacji. Zakończenie prac o łącznej wartości 3,29 mld zł wyznaczono na 2027 r. Warto podkreślić, że w polskiej armii cały czas jest 105 Leopardów 2A5, co oznacza, że łącznie dysponujemy obecnie 233 Leopardami 2 w trzech wariantach. Wcześniej, bo w styczniu 2023 r. 14 niezmodernizowanych czołgów w wersji 2A4 przekazano Ukrainie.

W porównaniu do wersji 2A4, Leopardy w wydaniu 2PL otrzymują modernizację przyrządów obserwacyjno – celowniczych, dowódcy i działonowego, dodatkową osłonę balistyczną wieży, zostaje im także wymieniona hydrauliczna stabilizacja armaty i napędu wieży na nowszą, elektryczną wersję. Leopardy 2PL mogą się też pochwalić układem przeciwpożarowym i przeciwwybuchowym. W nowszej wersji 2PL czołgi otrzymują również nowy system sterowania pojazdem, dodatkowy agregat i sprzęt holowniczo-ewakuacyjny dostosowany do wyższej masy pojazdu o wadze 59 t. Modernizacji uległa tu także armata, która może obsługiwać kilka różnych typów amunicji. Do czołgu zamontowano też dzienno-nocną kamerę cofania dla kierowcy. W wersji 2PL czołg ma długość 9,6 m, wysokość 3 m oraz szerokość 3,7 m i potrafi pokonywać przeszkody o wysokości 1,1 m. Może też pokonywać przeszkody wodne po dnie na głębokości 3 m, a jego głębokość brodzenia to 2,25. Zasięg czołgu to z kolei maks. 500 km (na drodze) lub ok. 300 km w terenie.