Piękny umysł

1 miesiąc temu 16

Pierwsza część książki jest sielska i aż kipi opisami ówczesnej Ameryki. Jonathan i Michael żyją na przedmieściach, są praktycznie nierozłączni, świetnie się uczą, a świat leży u ich stóp. Jednocześnie autor rysuje obraz życia w latach 60. i 70. XX wieku, podczas których jego rodzice odnoszą sukcesy zawodowe w szybko zmieniającej się rzeczywistości. Druga część to stopniowe wchodzenie w dorosłość. Rosen przybliża nam również biologiczne aspekty schizofrenii i relacje Laudora ze światem.

W kolejnej części Michael rozpoczyna studia prawnicze w Yale. Jest już świadomy swojej choroby, jednakże próbuje ją sobie podporządkować. Autor tym skupia się na orzecznictwie dotyczącym schizofrenii oraz wskazuje, jak wiele wsparcia otrzymał Laudor od uczelni. Z czasem mężczyzna staje się ambasadorem chorych, a jego życiem zaczyna interesować się Hollywood. Jednak w ostatniej części Rosen przybliża nam powolny upadek przyjaciela i wstrząsające okoliczności morderstwa Caroline Costello. A także wskazuje jego dalsze losy, już po aresztowaniu.

„Najlepsze umysły” to opowieść o granicach wsparcia, zderzeniu oczekiwań z rzeczywistością oraz amerykańskim systemie pomocy chorym psychicznie. Jonathan Rosen zmusza czytelników do zastanowienia się, czy ta nierówna walka z przeciwnościami losu mogła się skończyć inaczej. Autor pisze z ogromną empatią i szacunkiem do tego, co się wydarzyło. Zwraca uwagę na wiele zagadnień, które doprowadziły do takiego, a nie innego zakończenia tej historii. W tej skomplikowanej mozaice, z której prawda wyłania się stopniowo, nic nie jest proste czy oczywiste. Po lekturze, z całą pewnością, będziecie rozdarci pomiędzy tragizmem tej historii, biernością systemu, a sympatią do Laudora.

Lubię książki zmuszające do refleksji. „Najlepsze umysły” jest jedną z nich, pomimo kilku uproszczeń i pewnych zabiegów literackich wywołujących określone uczucia. Autor relacjonuje i nie daje odpowiedzi. Przerzuca ten ciężar na czytelnika. Podzielcie się swoją opinią po lekturze z najbliższymi, gdyż rozmowa o tej książce może być przyczynkiem do interesującej dyskusji o etyce, prawie czy medycynie.

Przeczytaj źródło