Ostatni dzień Johna Lennona. Muzyk spotkał mordercę kilka godzin przed atakiem

1/6

Mark and Colleen Hayward/Redferns / Getty Images

8 grudnia 1980 r. wypadał w poniedziałek. I jak to zwykle na początku tygodnia, John Lennon miał mnóstwo pracy. Z samego rana był umówiony na sesję zdjęciową. Fotografie miała wykonać Annie Leibovitz. Plan został zorganizowany w luksusowym apartamencie muzyka w budynku The Dakota na Manhattanie (w tym samym, gdzie Roman Polański 13 lat wcześniej nakręcił "Dziecko Rosemary"). Fotografka potem wspominała, że sugerowała, aby wokalista pozował sam (fani bowiem wciąż nie przepadali za jego żoną). On jednak nalegał, aby na okładce znalazła się również Yoko Ono.

Następnie do apartamentu przyjechał Dave Sholin, który miał przeprowadzić wywiad z Johnem Lennonem dla magazynu "The Rolling Stone". O godz. 17 muzyk wraz z żoną i dziennikarze opuścili budynek. Na zewnątrz, jak zwykle, czekała na nich grupa fanów. Jeden z nich, poprosił o autograf na egzemplarzu płyty "Double Fantasy". John Lennon napisał na niej: "John Lennon grudzień 1980". Parę minut wcześniej powiedział zresztą dziennikarzowi, że lubi bezpośredni kontakt z fanami. Nie mógł przypuszczać, że właśnie widzi swoje oprawcę.

Parę miesięcy wcześniej John Lennon zrezygnował z prywatnej ochrony. Tłumaczył Dave'owi Sholinowi w ostatnim wywiadzie:

"Wciąż wierzę w miłość, w pokój, w pozytywne myślenie".

2/6

NoyanYalcin / Shutterstock

Po wywiadzie John Lennon i Yoko ono pojechali do studia nagraniowego. Muzyk po sukcesie płyty "Double Fantasy" był pozytywnie nastawiony. Wszystko zaczęło mu się układać. Jego piosenki trafiały na listy przebojów, pogodził się także z żoną (para była wcześniej w separacji) i z powodzeniem poradził sobie z depresją.

"Emanował pewnością siebie. Wszystko szło świetnie. Był wniebowzięty. Tamtego dnia skończyliśmy miksować. Wiedzieliśmy, że się udało. Ostatni raz, gdy go widziałem, wsiadał do windy. Gdy drzwi się zamykały, stał przede mną z wielkim uśmiechem, był cały w skowronkach. Powiedział: »widzimy się o 9.00«" — wspominał producent Jack Douglas w dokumencie "John Lennon: Murder Without a Trial".

John Lennon i Yoko Ono zakończyli pracę w studiu nagraniowym ok. 22.30. Na tapecie mieli wówczas utwór "Walking On Thin Ice". Premiera piosenki była zaplanowana na okres przedświąteczny.

"Praca w studiu trwała do późna. Tuż przed naszym wyjściem ze studia, John spojrzał na mnie. Jego oczy miały intensywność faceta, który chciał mi powiedzieć coś ważnego. »Tak?« — Zapytałam. I nigdy nie zapomnę, jak z głębokim, łagodnym głosem, jakby chcąc wyrzeźbić słowa w moim umyśle, powiedział mi najpiękniejsze rzeczy. Odwróciłam wzrok, czując się nieco zakłopotana. Byłam bardzo szczęśliwą kobietą. Nawet teraz widzę jego przenikliwe oczy w moim umyśle. Nie wiem, dlaczego zdecydował w tej chwili, aby powiedzieć to wszystko tak, jakby chciał, żebym zapamiętała to na zawsze" — wspominała te ostatnie chwile Yoko Ono.

John Lennon i Yoko Ono dotarli do budynku The Dakota ok. 22.50. To była dosyć ciepła noc, jak na tę porę roku. Pod wejściem do budynku nadal stało parę osób. Wśród był mężczyzna w okularach, który po południu zaczepił muzyka. Zwrócił na niego uwagę portier Joe Many. Mężczyzna wydawał mu się niepokojący.

"To był dość przysadzisty facet. Nie wałęsał się z całą resztą. Trzymał się z tyłu. Zapytałem go, co tu robi. Powiedział, że chce zdobyć autograf Johna Lennona. Z jakiegoś powodu pamiętam, że powiedział, że nie przepada za muzyką, ale jest kolekcjonerem, chyba powiedział, że zbiera motyle czy coś w tym stylu" — opowiadał we wspomnianym wcześniej dokumencie.

Yoko Ono pierwsza wysiadła z samochodu. Tuż za nią szedł John Lennon. Usłyszał nagle: »Panie Lennon!«. Odwrócił się. Potem wydarzenia potoczyły się błyskawicznie. Padło pięć strzałów, a cztery z nich trafiły właśnie w artystę.

"Już kończyłem zmianę. Usłyszeliśmy trzask, trzask zamykanych drzwi auta. Słyszałem kroki Johna, bo chodził bardzo żwawo. W pewnym momencie przebiegł obok mnie ze słowami: »Zostałem postrzelony«. Krew ciekła mu z ust. Upadł na podłogę. Przewróciłem go na bok, zdjąłem mu okulary położyłem na biurku. Yoko krzyczała, żeby wezwać karetkę" — relacjonował konsjerż, Jay Hastings.

Tymczasem Mark David Chapman schował pistolet kaliber 38 do kieszeni i usiadł na schodach. Zaczął czytać swoją ulubioną książkę — "Buszujący w zbożu" J.D. Salingera.

4/6

Ron Galella/Ron Galella Collection via Getty Images / Getty Images

"Ja to wszystko widziałam, widziałam połamane okulary we krwi, widziałam kałużę krwi i twarz Johna. »Zobacz, co mi zrobili. Jak mogli?« — pytał, to znaczy, tak jakby pytał" — wspominała wiele lat później Yoko Ono.

Ratownicy przewieźli rannego Johna Lennona do pobliskiego Roosevelt Hospital. Reanimacja trwała 20 minut. Na miejscu pracował siedmiu lekarzy. Było już za późno. Muzyk stracił ponad 70 proc. krwi.

"John Lennon został uznany za zmarłego o godz. 23:15. W momencie, kiedy ogłoszono zgon Lennona, w głośnikach szpitalnego nagłośnienia pojawiła się piosenka Beatlesów — »All My Loving«, co wydaje mi się najsmutniejszym i najbardziej niezwykłym momentem całej tej historii" — opowiadał Mateusz Opyrchał w RMF FM.

Fani artysty dowiedzieli się o tym z programu "Monday Night Football", który został przerwany. Do Europy wiadomość dotarła dzień później.

Tymczasem pod budynkiem The Dakota zjawiła się policja. Mark David Chapman od razu przyznał się do zamordowania Johna Lennona.

"Nie walczył, nie opierał się. Powiedział jedynie: »przepraszam, że zepsułem wam wieczór«" — opowiadał policja Paul Cullen.

"Chyba żartujesz. Właśnie zrujnowałeś całe swoje życie" — krzyknął wtedy jeden ze świadków tych wydarzeń.

Na Manhattanie zaczęli również gromadzić się fani Johna Lennona. Nie mogli uwierzyć, że ich idol nie żyje. Śpiewali razem utwór "Imagine". Szczególnie wtedy dotykał ich fragment: "Nie ma powodu, by zabijać lub za cokolwiek umierać (ang. Nothing to kill or die for)".

5/6

Marka/Universal Images Group via Getty Images / Getty Images

Mark David Chapman od razu przyznał się do winy. Okazało się, że morderstwo planował od trzech miesięcy. Raz zresztą przyjechał do Nowego Jorku, ale rozmyślił się. Dlaczego miał obsesję na punkcie Johna Lennona? Złożyło się na to kilka czynników.

"Prosiłem go o autograf, lecz tak naprawdę pragnąłem jego życia. Tak się stało, że dostałem jedno i drugie" — mówił podczas przesłuchania.

"Wiedziałem, co robię i wiedziałem, że to było złe. Wiedziałem, że to było złe, ale tak bardzo pragnąłem sławy, że byłem gotów oddać wszystko i odebrać ludzkie życie" — tłumaczył.

Według doniesień prasy Markowi Chapmanowi nie podobało się to, że Lennon stwierdził niegdyś, że "The Beatles są bardziej popularni niż Jezus". Uważał również, że muzyk jest hipokrytą, który nawołuje do równości, a sam mieszka w luksusowym apartamencie. Wpływ na niego miała też książka "Buszujący w zbożu". Zabójca utożsamiał się z głównym bohaterem powieści. Co więc, myśl o pociągnięciu za spust rzekomo podsunął mu "głos" w jego głowie.

"Zamordowałem go, bo był bardzo, bardzo, bardzo znany. Jedynym powodem, dla którego to zrobiłem było to, że chciałem być bardzo, bardzo, bardzo, bardzo sławny. Byłem samolubny. Przepraszam za ból, który wyrządziłem jego żonie. Myślę o tym codziennie" — stwierdził pod koniec procesu.

Sąd uznał, że Mark David Chapman jest osobą niepoczytalną i stanowi zagrożenie dla społeczeństwa. Za zabójstwo drugiego stopnia został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności z możliwością ubiegania się o warunkowe zwolnienie po 20 latach. Do tej ubiegał się o wyjście 14 razy. Wszystkie wnioski zostały odrzucone, ostatnio w sierpniu 2025 r. Na pytanie komisji, dlaczego chciał zabić Lennona, odpowiedział wprost:

"Aby stać się sławnym, aby być kimś, kim nie byłem".

6/6

Stefano Chiacchiarini '74 / Shutterstock

Pogrzeb Johna Lennona odbył się sześć dni po jego śmierci. Ceremonia miała charakter prywatny. Artysta został skremowany. Jego prochy zostały rozrzucone przez Yoko Ono w Central Parku, czyli tuż obok miejsca, gdzie zginął.

Żona John Lennon dba o jego dziedzictwo i aktywnie działa na rzecz zatrzymania Marka Davida Chapmana w odosobnieniu.

"Boję się, że kiedyś wyjdzie z więzienia. Jeżeli zrobił coś takiego raz, może to zrobić ponownie. Tym razem mogę być to ja, może być to mój syn, może być to ktokolwiek" — mówiła w wywiadzie dla "The Daily Beast".

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. W serwisie Plejada.pl każdego dnia piszemy o najważniejszych wydarzeniach show-biznesowych.

Bądź na bieżąco! Obserwuj Plejadę w Wiadomościach Google. Odwiedź nas także na Facebooku , Instagramie, YouTubie i TikToku.

Chcesz podzielić się ciekawym newsem lub zaproponować temat? Skontaktuj się z nami, pisząc maila na adres: plejada@redakcjaonet.pl