Odwaga

«Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» (Mk 6,50).

Chrześcijańska odwaga nie polega na braku strachu, ale na zaufaniu mimo strachu. Uczniowie nadal widzą fale, wiatr nie cichnie od razu, lecz zmienia się coś ważniejszego: nie są już sami. Lęk traci władzę, gdy rozpoznajemy Kogoś, kto jest większy niż nasze zagrożenia.

Słowo Boże przychodzi z mocą, nadzieją i pokrzepieniem, gdy przeżywamy niepewność, chorobę, kryzys relacji czy duchowe zagubienie. Jezus nie mówi: „Nie ma się czego bać”, ale: „Nie bójcie się, bo Ja jestem”. Jego obecność jest odpowiedzią.

Jezusowe wezwanie jest proste i wymagające zarazem:

zatrzymać się, spojrzeć na Jezusa pośród własnej burzy i pozwolić, by Jego obecność była silniejsza niż nasze obawy. Odwaga rodzi się ze spotkania.

Panie, gdy ogarnia mnie lęk i niepewność, przypomnij mi, że Ty jesteś blisko. Daj mi serce odważne,
które ufa bardziej Tobie niż własnym obawom. Prowadź mnie pośród życiowych burz do portu zbawienia.