Najpotężniejsze bomby jądrowe w historii. Ta z Hiroszimy to przy nich nic

Nasze zestawienie musimy zacząć od Little Boya, czyli pierwszej bomby atomowej użytej w konflikcie zbrojnym. Little Boy został wykorzystany do ataku na japońskie miasto Hiroszima w sierpniu 1945 r. Bomba zawierała 64 kg wzbogaconego uranu (rozszczepieniu uległ jednak tylko 1 kg ładunku), była też zbudowana z części produkowanych w trzech osobnych fabrykach, tak, aby nikt nie mógł skopiować jej kompletnego projektu.

Amerykanie szybko udoskonalili konstrukcję bomby atomowej i już w 1952 r. udanie przetestowali ładunek termojądrowy o mocy 10,4 megaton, czyli ok. 700 razy większej niż bomba zrzucona na Hiroszimę! Ładunek umieszczono na wyspie Elugelab na Pacyfiku, która została następnie doszczętnie zniszczona w czasie wybuchu. Został po niej jedynie ogromny krater o średnicy 1,9 km i głębokości 50 m.

Wg oficjalnych informacji Związek Radziecki przeprowadził ponad 700 prób jądrowych między 1949 i 1990 r. Przeważająca większość z nich nigdy nie została nagrana, więc o ich niszczycielskiej mocy możemy więc przekonać się jedynie dzięki takim narzędziom, jak specjalny kalkulator pokazujący zasięg tych eksplozji. Jednym z największych atomowych testów ZSRR była próba nr 123 o mocy 12,5 megaton przeprowadzona na terenie Nowej Ziemi, grupie wysp położonych na Oceanie Arktycznym. Bomba o tej sile spaliłaby wszystko na obszarze 5 km kwadratowych.

Castle Yankee to drugi największy atomowy test w historii US Army. Tę próbę również przeprowadzono na Pacyfiku, a w jej trakcie panował na tyle duży wiatr, iż kilka dni później opad radioaktywny dotarł do miasta Mexico City oddalonego od miejsca eksplozji o ponad 10 tys. km.

Test Castle Bravo, przeprowadzony w 1954 r., to największa eksplozja w historii amerykańskiego programu broni jądrowej. Ładunek miał mieć moc 6 megaton, jednak w wyniku błędnych obliczeń okazał się 2,5 razy potężniejszy. Niestety, przełożyło się to także na ofiary śmiertelne. W wyniku testu doszło do napromieniowania ponad 600 mieszkańców pobliskich Wysp Marshalla oraz śmierci japońskiego rybaka, który znajdował się ponad 100 km od miejsca eksplozji.

Te trzy radzieckie testy przeprowadzone w sierpniu oraz we wrześniu 1962 r. to czwarty, trzeci i drugi największy test ładunku jądrowego w historii. Każdy z nich miał siłę mniej więcej 20 megaton, co wyraźnie pokazuje, iż ZSRR nie bało się eksperymentowania z naprawdę potężnymi ładunkami. Mówimy tu bowiem o mocy ponad 1400 razy większej niż w przypadku bomby zrzuconej na Hiroszimę!

Przeprowadzony 24 grudnia 1962 r., radziecki, atomowy test nr 219 miał moc aż 24,2 megaton. Bomba o tej sile doszczętnie zniszczyłaby wszystko na obszarze 9 km kwadratowych i wywołując oparzenia trzeciego stopnia na obszarze ponad 5,5 tys. km kwadratowych.

Car-bomba to największa w historii bomba jądrowa. Radzieccy naukowcy poszli tu na całość, przygotowując ładunek o sile 50 megaton, który wywołał eksplozję 3 tys. razy większą niż bomba zrzucona na Hiroszimę. O skali tej broni, która została przetestowana na obszarze Nowej Ziemi, niech świadczy kilka faktów. Jej rozbłysk był widziany w odległości ponad tysiąca km od epicentrum wybuchu, a grzyb atomowy wzniósł się na wysokość 67 km i był widziany z odległości ponad 800 km. Z kolei fala sejsmiczna wywołana przez eksplozję okrążyła Ziemię trzy razy, a fala ciśnienia atmosferycznego została wykryta nawet w Nowej Zelandii! Co ciekawe, jako że bomba została zdetonowana na wysokości czterech km, skażenie radioaktywne było bardzo małe i nie stanowiło zagrożenia dla naukowców, którzy pojawili się na miejscu eksplozji już dwie godziny później.