Morawiecki idzie drogą Ziobro [PIĄTY ELEMEMENT]

Zaczęło się niewinnie — od wyniesienia Okrągłego Stołu z Pałacu Prezydenckiego. Dla jednych symboliczna dekomunizacja, dla innych czysta ustawka wizerunkowa Karola Nawrockiego. Brak jasnej komunikacji z Pałacu tylko dolał oliwy do ognia i uruchomił falę oskarżeń, memów i teorii politycznych.

W tle jednak wrze znacznie poważniejsza bitwa: otwarta wojna frakcji w PiS, której nie da się już zamieść pod dywan. Dwie wigilie, wzajemne ataki w sieci, i list wymierzony w Jacka Kurskiego pokazują, że obóz Kaczyńskiego pęka na oczach opinii publicznej. Mateusz Morawiecki próbuje pokazać swoją siłę, gromadząc własne zaplecze i budując narrację, że „zliczył się” z partią – ale w jego działaniach komentatorzy widzą niebezpieczne déjà vu.

Bo właśnie tu wraca nazwisko Zbigniewa Ziobry. Dziennikarze przypominają, że każdy, kto próbował budować alternatywę wobec PiS, kończył jak Ziobro po 2007 roku: głośny w mediach, ale marginalny w wyborach. Dlatego ewentualna próba Morawieckiego „wyjścia na swoje” mogłaby skończyć się identycznie — politycznym osłabieniem i trwałym przypisaniem do etykiety „odszczepieńca”, którego wyborcy i tak wciąż kojarzą z partią Kaczyńskiego. Stąd teza: Morawiecki idzie drogą Ziobry? – nie pada przypadkiem.

Wizyta Zełenskiego i wyrok TSUE kwestionujący status części polskiego Trybunału Konstytucyjnego

A to dopiero połowa emocji. Do Polski przyjeżdża Wołodymyr Zełenski, w kluczowym momencie sporów o politykę wobec Ukrainy i pamięć historyczną. Równolegle zapada wyrok TSUE kwestionujący status części polskiego Trybunału Konstytucyjnego. Jedni mówią o triumfie rządu, drudzy o niebezpiecznej ingerencji Brukseli w polski porządek prawny.

Wszystko to tworzy tygodniowy miks, który pokazuje jedno: polska polityka wchodzi w etap, w którym każdy gest, każdy stół i każda wigilia może stać się początkiem kolejnej wojny.