Ma ocenę 9,0 i 6 Oscarów na koncie. Krytycy są zgodni: to gangsterskie arcydzieło. Wkrótce znika z Netfliksa

1 dzień temu 10

ZIZOO.PL

"Ojciec chrzestny II" to sequel, który zadziwił świat filmowy i na zawsze odmienił oblicze gatunku gangsterskiego. Za reżyserię odpowiadał Francis Ford Coppola, który początkowo nie chciał powracać do historii rodziny Corleone. Dopiero po wielokrotnych namowach studia Paramount zgodził się, pod warunkiem pełnej swobody artystycznej. Efekt? Gangsterskie arcydzieło, które przeszło do historii popkultury.

W produkcji udział wzięli m.in. Al Pacino (Michael Corleone), Robert De Niro (Vito Corleone) oraz Robert Duvall. Film zdobył aż 11 nominacji do Oscara i zgarnął 6 statuetek, w tym za najlepszy film i reżyserię. Wśród nagrodzonych znalazł się również Robert De Niro, który przejął rolę młodego Vito po Marlonie Brando.

Jak "Ojciec chrzestny II" podbił świat

Film przedstawia losy dwóch donów: młodego Vito Corleone oraz jego syna Michaela. Przeszłość i teraźniejszość splatają się ze sobą. Obserwujemy narodziny mafijnej potęgi na Sycylii oraz brutalną walkę Michaela o legalizację rodzinnych interesów w Ameryce lat 50. Narracja pełna jest napięć, zdrad i rodzinnych tragedii. Michael zmaga się nie tylko z przeciwnikami biznesowymi i politycznymi, ale także z rozpadami we własnym domu. Narracja filmu budowana jest wokół motywów rodziny, lojalności, zdrady i nieuchronności tragicznego przeznaczenia. Widz obserwuje, jak Michael, dążąc do ochrony najbliższych, popada w coraz większą samotność i mrok.

Na realizację drugiej części przeznaczono około 13 milionów dolarów, co już wtedy stanowiło niemałą kwotę. Ryzyko opłaciło się: film zarobił w samych Stanach Zjednoczonych ponad czterokrotność tej sumy, a łącznie na świecie osiągnął pułap 93 milionów dolarów.

Krytyka, kontrowersje i status kultowy

Choć dziś film uznawany jest za kultowe arcydzieło, nie od razu spotkał się z pełnym uznaniem. Część recenzentów krytykowała długość i konstrukcję filmu (ponad 3 godziny i 20 minut), wskazując na trudność w śledzeniu podwójnej narracji. Z kolei Pauline Kael, jedna z najważniejszych amerykańskich krytyczek, już wtedy widziała w sequelu dzieło kompletne, jeszcze bardziej złożone niż pierwsza część. Widzowie tęsknili za Marlonem Brando, lecz charyzma Roberta De Niro sprawiła, że film na nowo zdobył serca publiczności.