Kaspijski Potwór i inne "dziwadła" z ZSRR. Z niektórych trudno się nie zaśmiać

Szybowiec i czołg w jednym. Tak, taka maszyna faktycznie powstała. W dodatku nigdzie indziej, lecz w ZSRR. Wyglada to oczywiście komicznie. Dopisek "KT" (od Krylia Tanka - Skrzydlatego Czołgu) nie wziął się jednak znikąd - to szybowiec był zabudowany na lekkim czołgu, a nie odwrotnie. To właśnie pancerna maszyna stanowiła kadłub z kabiną załogi i podwozie.

Kugelpanzer nie jest do końca maszyną stworzoną przez ZSRR, ale wszystko wskazuje, że to jedyny stworzony na świecie prototyp, który ostatecznie znalazł się pod ręką Mateczki Rosji. Miał to być pojazd zwiadowczy stworzony przez III Rzeszę w latach 30. XX w. Nie wiadomo o nim praktycznie nic, ale z Muzeum Czołgów w Moskwie można dowiedzieć się, że został przechwycony w 1945 r.

Mil V-12 to największy helikopter w historii zbudowany w samym środku zimnej wojny, który do dziś może się pochwalić kilkoma lotniczymi rekordami świata. Prace przy Mil V-12 rozpoczęły się w samym środku zimnej wojny, w 1959 r., gdy radziecki rząd zlecił budowę helikoptera, który miał w założeniach posiadać udźwig o masie od 20 do 25 ton. Postawione przez radzieckimi inżynierami zadanie szybko okazało się trudne do zrealizowania, gdy wyszło na jaw, że trzeba będzie zrezygnować z klasycznego układu pojedynczego wirnika.

Radzieccy inżynierowie zdecydowali się więc na skorzystanie z układu podwójnych wirników ustawionych poprzecznie. Sam helikopter miał być zaś wykorzystywany głównie do szybkiego przenoszenia ogromnych elementów uzbrojenia, głównie międzykontynentalnych pocisków balistycznych. Pierwszy prototyp maszyny ukończono w 1968 r., gdy zaliczyła ona także swój dziewiczy lot. Już kilka miesięcy później helikopter miał też na koncie swój pierwszy rekord świata. W styczniu 1969 r. helikopter udźwignął ładunek o masie 31 t na wysokość 2951 m. W sierpniu tego samego roku maszyna poprawiła ten wynik, wynoszą ładunek o masie 44 ton na wysokość 2255 m.

W sumie Mil V-12 ustanowił osiem lotniczych rekordów świata, z czego trzy są aktualne do dzisiaj. Obejmują one rekordową wysokość z lotu z ładunkiem o masie 30 t, 35 t oraz 40 t i wydaje się, że minie jeszcze sporo czasu, nim jakiś helikopter poprawi te osiągi. Helikopterem zarządzała kilkuosobowa załoga umieszczona w kokpicie podzielonym na dwie części. W dolnym kokpicie, widocznym na zdjęciu wyżej, przebywała dwójka pilotów. Jak widać, kokpit posiadał duże szyby zapewniające doskonałą widoczność, a oprócz pilotów w dolnym kokpicie przebywał również elektryk oraz inżynier lotu.

Obiekt 279 jest konstrukcją całkowicie wyjątkową. 60-tonowy pojazd miał poruszać się po terenie, zniszczonym przez eksplozje atomowe. Dlatego zastosowano aż cztery gąsienice. To drastycznie obniżało nacisk na grunt i pozwalało pojazdowi poruszać się tam, gdzie inne ciężkie czołgi zapadłyby się. Połączenie nietypowego kształtu i ogromnej grubości pancerza (sięgającej 305 mm) sprawiło, że Obiekt 279 był niezwykle wytrzymały na ostrzał. Ostatecznie jednak projekt został odrzucony jako zbyt drogi i zawodny. Dodatkowo wyposażono go w systemy gaśnicze i zabezpieczające przed promieniowaniem, bronią chemiczną czy biologiczną.

To bez wątpienia interesujący prototyp czołgu stworzonego na bazie T-54, którego wygląd obroniłby się nawet we współczesnych filmach S-F. Pytanie do znawców - czy wieżyczka coś wam przypomina? Jeśli tak, to świetnie, bo to nic innego, jak zaadaptowany silnik samolotu MiG-15. Była to bardzo nietypowa konstrukcja, której zadaniem było przede wszystkim... detonowanie min. Działo się to poprzez włączenie odrzutowej dyszy, poprzez strumień gazów "nagrzewała" je i unieszkodliwiała.

W historii ludzkości powstało co najmniej kilka nietuzinkowych pociągów napędzanych silnikami odrzutowymi. Jednym z nich był rosyjski SVL, opracowany w 1970 r. Rozpędzał się do 250 km na godz. i ważył 54,4 tony. Pociąg pozostał w fazie testów, ale gdyby te się powiodły, służyłyby w ramach usługi ekspresowej "rosyjskiej trojki". To się jednak nie stało.

Rosja to też bardzo trudny, zimowy teren. W tym celu opracowano przynajmniej kilka nietypowych maszyn do poruszania się po lodzie i śniegu. Dwa nietypowe przykłady to Ził-4904 i Ził-29061, czyli pojazdy z napędem... śrubowym.

Pierwsze prototypy powstały w latach 60. Okazało się, że choć rzecz wyglądała głupio, to działała - testy wykazały skuteczność zarówno na bagnach, jak i w głębokim śniegu. Co ciekawe, został dofinansowany przez radziecki program kosmiczny.

Na przestrzeni lat zbudowano jeszcze kilka innych "śrubołazów" - równiez w formie amfibii, czyli maszyny, które potrafiły poruszać się po lądzie i pływać.

Łuń nazywamy inaczej "Kaspijskim Potworem" Samolot, o którym tu mowa, był eksperymentalną jednostką, którą radzieccy konstruktorzy zbudowali w latach 60. XX w., gdy ZSRR był bardzo mocno zainteresowany pomysłem tzw. ekranoplanów, czyli pojazdów poruszających się na niedużej, kilkumetrowej wysokości nad wodą lub inną gładką powierzchnią. Był to jeden z pierwszych samolotów tego typu, który wyróżniał się ogromnymi gabarytami. Wystarczy wspomnieć, iż gdy w 1966 r. ukończono jego budowę, był to największy samolot świata. Do dziś jest to zresztą drugi co do wielkości samolot w dziejach, za An-225 Mrija. Maszyna miała 37-metrową rozpiętość skrzydeł, długość 92 m i ważyła na pusto aż 240 t. Jej maks. masa startowa wynosiła zaś, uwaga, 544 t! Kaspijski Potwór został zaprojektowany do lotów na wysokości od 5 do 10 m nad wodą, dzięki czemu samolot był niewykrywalny przez radary wroga. Co ciekawe, jako że technicznie byt to samolot, w ZSRR rozpatrywanego go w kategoriach statku wodnego, przez co został włączony do sił tamtejszej marynarki wojennej.

W czasach Zimnej Wojny potrzebna była maszyna do rozwożenia poczty. Tak powstał Sever-2, czyli samochód-skuter napędzany silnikiem AI-14RS. Powstał w 1958 r. i wszedł nawet do produkcji seryjnej już rok później. Łącznie wyprodukowano sto sztuk i wykorzystywano ja na Syberii, Dalekim Wschodzie i w Jakucku. Działały wszędzie tam, gdzie do tej pory nie było skorzystać z innego środka transportu niż psie zaprzęgi - nawet w temperaturze do - 50 st. C.