ESG po Omnibusie. Co dalej z raportowaniem zrównoważonego rozwoju? [RAPORT SPECJALNY DGP]

Streszczenie raportu „ESG po Omnibusie. Co dalej z raportowaniem zrównoważonego rozwoju?“

W 2025 r. Unia Europejska wprowadziła szereg zmian w przepisach dotyczących sprawozdawczości kwestii ESG (środowiskowych, społecznych i ładu korporacyjnego). Ponad 80 proc. przedsiębiorstw, które miały zostać zobligowane do przygotowania raportów niefinansowych, zostało z tego obowiązku zwolnionych. Nadal nie zapadła finalna decyzja w sprawie obowiązków spółek, które przygotowały raporty za 2024 r., a zgodnie z nowymi regulacjami od 2028 r. nie będą musiały ich przedstawiać, choć w projekcie ustawy UC136 Ministerstwo Finansów proponuje, żeby zostały one zwolnione z przedstawienia raportów już od 2026 r.

Komisja Europejska zapowiada kolejne uproszczenia, w tym zmianę Europejskich Standardów Zrównoważonego Rozwoju, czyli wskaźników uwzględnianych w raportach ESG. Aktualna sytuacja sprawia, że część przedsiębiorstw ma wątpliwości, czy przygotowywać raporty ESG, a jeśli tak, to według jakich standardów. Do wyboru są bowiem także standardy międzynarodowe (GRI) oraz dobrowolne VSME, zaprojektowane z myślą o małych i średnich przedsiębiorstwach.

Najważniejsze wnioski

• Największe spółki z „pierwszej fali”, które przedstawiały raporty za 2024 r. oraz zatrudniają powyżej 1 tys. pracowników i generują co najmniej 450 mln euro obrotu, powinny przygotowywać raporty według dotychczasowych standardów, a po zatwierdzeniu uproszczonych ESRS – dostosować się do nowych.
• Pozostałe spółki, które zatrudniają powyżej 1 tys. pracowników i generują co najmniej 450 mln euro obrotu, będą musiały przedstawić raport w 2028 r. (z danymi za 2027 r.). Do tego czasu uproszczone ESRS powinny już wejść w życie.
• Spółki z „pierwszej fali“, które przedstawiały raporty za 2024 r., ale nie zatrudniają powyżej 1 tys. pracowników lub nie generują 450 mln euro przychodu netto ze sprzedaży, nie będą musiały przedstawiać raportów od 2028 r. Ich obowiązki w latach 2026–2027 nadal nie są pewne, choć projekt ustawy zaproponowanej przez Ministerstwo Finansów zakłada, że już wtedy zostaną zwolnione z obowiązku przygotowania raportów.
• Pozostałe przedsiębiorstwa mogą dobrowolnie przygotować raport zrównoważonego rozwoju. Motywacje mogą wynikać z wymagań partnerów biznesowych lub instytucji finansowych, chęci rozpoznania szans i ryzyk związanych z kwestiami ESG, identyfikacji możliwych oszczędności zasobów czy strategii firmy. Spółki mogą zdecydować się na raportowanie zgodne z VSME, starymi ESRS lub nowymi ESRS, które na razie są nadal w fazie propozycji.

Analiza główna

W grudniu 2025 r. Parlament Europejski oraz Rada UE zatwierdziły pakiet Omnibus I, który wprowadza zmiany w przepisach dotyczących zrównoważonego rozwoju, a przede wszystkim:

• w dyrektywie w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD, Corporate Sustainability Reporting Directive),
• w dyrektywie w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSDDD).

Zmiany były wynikiem kilkumiesięcznych negocjacji i uzgodnień instytucji unijnych, rozpoczętych 26 lutego 2025 r. Wtedy Komisja Europejska zaprezentowała pierwszą wersję pakietu, który według Komisji miał uprościć przepisy, ograniczyć zakres przedsiębiorstw objętych obowiązkami oraz przesunąć w czasie rozpoczęcie ich obowiązywania (tzw. mechanizm „stop the clock”).

Opóźnienie przepisów dotyczących zrównoważonego rozwoju

Instytucje unijne w pierwszej kolejności wzięły na tapet opóźnienie obowiązywania przepisów dla większości firm, czyli mechanizm „stop the clock”. Chodziło o to, aby spółki miały więcej czasu na przygotowanie się do wdrożenia przepisów – w szczególności ważne było, aby firmy z „drugiej fali” nie musiały raportować za 2025 r., skoro wiadomo już było, że w przepisach zostaną wprowadzone zmiany. Przepisy zostały transponowane do polskiego prawa Ustawą z dn. 9 lipca 2025 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o rachunkowości, ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2025.1020). Weszła ona w życie 12 sierpnia 2025 r. Wprowadziły one następujące zmiany:

• termin na transpozycję CSDDD do krajowego ustawodawstwa został przesunięty o rok do 26 lipca 2027 r.,
• stosowanie przepisów CSDDD przez spółki zatrudniające powyżej 5 tys. pracowników i osiągających obroty netto powyżej 1,5 mld euro zostało przesunięte o rok do 2028 r.,
• termin na dostosowanie się do CSRD został przesunięty o dwa lata:

• dla przedsiębiorstw z „drugiej fali” (duże jednostki zatrudniające ponad 250 pracowników i jednostki dominujące na czele pozostałych dużych grup kapitałowych) – na 2028 r. (dane za 2027 r.),
• dla przedsiębiorstw z „trzeciej fali” (małe i średnie przedsiębiorstwa emitujące papiery wartościowe z rynku regulowanego; określone polskie jednostki zależne i oddziały, których jednostka dominująca najwyższego szczebla lub jednostka samodzielna jest spoza UE) – na 2029 r. (za 2028 r.).

W kolejnych miesiącach instytucje unijne wypracowały jednak zmiany sprawiające, że większość z tych firm w ogóle nie będzie musiała przygotowywać raportów zrównoważonego rozwoju ani monitorować łańcuchów wartości. Finalna wersja pakietu Omnibus, uzgodniona w grudniu po trilogach i przyjęta w Parlamencie Europejskim głosami przede wszystkim chadecji i prawicy, zakłada znaczące zmniejszenie zakresu spółek objętych przepisami dyrektyw.

Zmiany w CSDDD

Tylko firmy zatrudniające powyżej 5 tys. pracowników i generujące powyżej 1,5 mld euro przychodu będą objęte przepisami CSDDD i w związku z tym będą musiały przeprowadzać proces należytej staranności (due diligence), aby zminimalizować negatywny wpływ na ludzi i środowisko. Obowiązek będzie także dotyczył przedsiębiorstw spoza UE generujących obrót powyżej 1,5 mld euro. Termin na dostosowanie się do wymogów CSDDD został przesunięty do 26 lipca 2029 r., a na transpozycję do krajowych przepisów – do 26 lipca 2028 r.

Nowością jest także podejście oparte na ryzyku (risk-based approach) zamiast analizy całego łańcucha wartości. Spółki nie będą miały także obowiązku przygotowania planów transformacji klimatycznej, które miały określać, czy biznes jest zgodny z porozumieniem paryskim z 2015 r. Porozumienie miało na celu ograniczenie wzrostu globalnych temperatur do nie więcej niż 2 st. C w porównaniu z temperaturą z ery preindustrialnej, a najlepiej utrzymanie go w zakresie 1,5 st. C. Odpowiedzialność cywilna nie będzie jednak obowiązywała na poziomie europejskim. Z kolei kary mogą sięgnąć 3 proc. globalnego obrotu firmy.

W tym raporcie skupimy się na zmianach dotyczących raportów niefinansowych.

Zmiany w CSRD

W wyniku Omnibusa zakres przedsiębiorstw zobowiązanych do przygotowywania raportów niefinansowych zgodnych z dyrektywą CSRD został ograniczony do spółek zatrudniających powyżej 1 tys. pracowników i generujących obrót powyżej 450 mln euro, przy czym:

• spółki z „pierwszej fali”, zatrudniające powyżej 1 tys. pracowników i generujące obrót powyżej 450 mln euro, które w 2025 r. przygotowały już raporty za 2024 r., przygotowują nadal raporty w dotychczasowym trybie. Chodzi o największe jednostki zainteresowania publicznego (JZP, np. emitenci papierów wartościowych, banki, zakłady ubezpieczeń) i będące JZP jednostki dominujące na czele największych grup kapitałowych, które już wcześniej przygotowywały raporty niefinansowe na podstawie dyrektywy NFRD;
• spółki z „pierwszej fali”, które znajdą się poza nowym zakresem jednostek zobowiązanych do raportowania, a w 2025 r. przygotowały już raporty za 2024 r. – zgodnie z Omnibusem, od 2028 r. zostaną zwolnione z obowiązku przygotowania raportów (jako że zatrudniają poniżej 1 tys. pracowników lub generują poniżej 450 mln euro obrotu). Nadal nie jest jednak pewne, czy muszą przedstawiać raporty za 2025 i 2026 r. W grudniu 2025 r. Ministerstwo Finansów prowadziło prekonsultacje w tym zakresie, a 8 stycznia 2026 r. przedstawiło projekt ustawy, który zakłada spółek zwolnienie z tego obowiązku już w 2026 r.;
• spółki zatrudniające powyżej 1 tys. pracowników i osiągające obrót powyżej 450 mln euro, które nie raportowały za 2024 r. – są zobowiązane do przygotowania raportów w 2028 r., za 2027 r.

Pozostałe przedsiębiorstwa będą mogły dobrowolnie przygotowywać raporty niefinansowe.

Zapytaliśmy Ministerstwo Finansów o harmonogram tych prac. „W pierwszym etapie do prawa krajowego zostałaby wdrożona opcja umożliwiająca zwolnienie z raportowania za 2025 i 2026 r. jednostek z «pierwszej fali», które znajdą się poza nowym zakresem jednostek zobowiązanych do sporządzania sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju“ – przekazał nam resort. Dodaje, że projekt ustawy był przedmiotem prekonsultacji oraz został wpisany do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów (UC 136).8 stycznia 2026 r. projekt został opublikowany w RCL, a opiniowanie potrwa do 15 stycznia.

„Stanowić to będzie ulgę dla tej grupy jednostek, która znajdzie się na podstawie dyrektywy poza zakresem jednostek obowiązkowo sporządzających sprawozdawczość ESG, a która zdecyduje się zaniechać raportowania“ – argumentuje w niej resort dodając, że skoro dyrektywa przewiduje taką opcję, to zasadne jest umożliwienie skorzystania z niej polskim podmiotom. „W ramach drugiego etapu do prawa krajowego wdrożone zostałyby pozostałe postanowienia dyrektywy. Planuje się finalizację procesu legislacyjnego w ramach drugiego etapu przed zakończeniem 2026 r.“ – przekazuje nam Ministerstwo Finansów.

Zmiany w ESRS. Europejskie Standardy Sprawozdawczości Zrównoważonego Rozwoju zostaną uproszczone

Przedsiębiorstwa przygotowujące raporty zrównoważonego rozwoju zgodne z CSRD, przygotowują je w oparciu o ESRS, czyli Europejskie Standardy Sprawozdawczości Zrównoważonego Rozwoju. To lista wskaźników pogrupowanych na:

• wymogi ogólne,
• ogólne ujawnianie informacji,
• zmiana klimatu,
• zanieczyszczenie,
• woda i zasoby morskie,
• różnorodność biologiczna i ekosystemy,
• wykorzystanie zasobów oraz gospodarka o obiegu zamkniętym,
• właśni pracownicy,
• pracownicy w łańcuchu wartości,
• dotknięte społeczności,
• konsumenci i użytkownicy końcowi,
• prowadzenie działalności gospodarczej.

Komisja Europejska planuje jednak ich uproszczenie. W marcu 2025 r. skierowała do EFRAG (Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej) wniosek, w którym wnosi o istotne uproszczenie ESRS. 3 grudnia 2025 r. EFRAG opublikowała propozycję uproszczonych wskaźników, które są dostępne na stronie internetowej EFRAG. Propozycja EFRAG powstała m.in. na podstawie opinii uzyskanych przez spółki z „pierwszej fali” i konsultacji publicznych. EFRAG przekonuje, że nowa wersja ESRS znacząco zmniejsza obciążenia administracyjne, ale zachowuje kluczowe cele Zielonego Ładu. 30 grudnia 2025 r. wpis został uzupełniony o:

• podstawę wniosków (Basis for Conclusions),
• analizę kosztów i korzyści,
• rejestr zmian,
• tabelę porównawczą tekstów oraz
• notę wyjaśniającą do art. 29b dyrektywy o rachunkowości.

Projekt zakłada zmniejszenie liczby obowiązkowych punktów danych o 61 proc., uproszczenie oceny podwójnej istotności i zgodę na poszerzenie stosowania szacunków w łańcuchu wartości. Kolejnym krokiem będzie przygotowanie przez Komisję Europejską aktu delegowanego aktualizującego pierwszy zestaw ESRS. Nie wiadomo na razie, na ile będzie ona zbliżona do propozycji EFRAG oraz kiedy dokładnie to nastąpi.

VSME, dobrowolne standardy sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju

Standard VSME (Dobrowolny Standard Sprawozdawczości Zrównoważonego Rozwoju dla Nienotowanych MŚP) został stworzony dla małych i średnich przedsiębiorstw (zatrudniających do 250 osób). Chodzi o sprawozdania ESG, które MŚP mogą przygotowywać dobrowolnie (nie są bowiem objęte dyrektywą CSRD) i ujawniać w nich m.in. swój ślad węglowy i oferowane formy zatrudnienia.

Cyfrowy szablon VSME, z którego mogą korzystać MŚP, jest dostępny na stronie: VSME Digital Template and XBRL Taxonomy | EFRAG.

W grudniu 2025 r. EFRAG opublikował przewodniki pomocnicze dotyczące VSME, uwzględniające wskazówki i przykłady dotyczące najbardziej problematycznych dla spółek aspektów: LINK.

Pomocne w przygotowaniu raportów VSME mogą być także publikacje Krajowej Izby Gospodarczej: „Wytyczne systemu zarządzania zrównoważonym rozwojem dla MŚP” oraz „Poradnik do wytycznych systemu zarządzania zrównoważonym rozwojem dla MŚP”. Autorzy wskazują, że w pierwszej kolejności przedsiębiorca powinien określić, w jakich miejscach system zarządzania zrównoważonym rozwojem będzie funkcjonował (granice organizacyjne, np. konkretny adres) oraz jaką działalność przedsiębiorcy będzie obejmował system (granice operacyjne, np. „produkcja”). Według autorów ważne jest też zrozumienie, jak działalność spółki oddziałuje na ludzi i środowisko, jak czynniki społeczne i środowiskowe wpływają na działalność przedsiębiorcy, a także przygotowanie się do analizy istotności i wyboru istotnych kwestii zrównoważonego rozwoju.

Jaki standard raportowania dla spółek?

Obecne zawirowania związane ze standardami raportowania oznaczają, że spółki, które:

• przedstawiały już raporty zrównoważonego rozwoju w 2025 r. i są nadal objęte tym obowiązkiem – powinny zbierać dane w dotychczasowy sposób, a po zmianie ESRS – dostosować procedury do uproszczonych ESRS,
• spółki, które mają przedstawić pierwsze raporty w 2028 r. – mogą wdrażać procesy w oparciu o dotychczasowe ESRS lub czekać na publikację uproszczonych ESRS,
• spółki, które nie muszą przygotowywać raportów niefinansowych – mogą nie podejmować żadnych działań, skorzystać ze standardów dla MŚP (VSME), skorzystać ze standardów międzynarodowych (GRI), raportować według „starych” ESRS, poczekać na „nowe” ESRS lub wstępnie dostosowywać proces zbierania danych do szkicu nowych ESRS.

– Decyzja powinna zależeć od tego, w jakim celu spółka chce przygotować raport, jakie oczekiwania wobec niej mają interesariusze, kto jest głównym odbiorcą raportu, czy planuje wejście na giełdę, chce szukać finansowania w bankach, na jakich rynkach działa oraz czy już wcześniej zbierała dane do raportu według któregoś ze standardów – wymienia Aleksandra Majda, wiceprezeska ESG Impact Network. Tłumaczy, że inna będzie sytuacja spółki, która działa na rynku globalnym i już wcześniej przygotowywała raport zgodny z globalnym standardem GRI (wtedy rekomendowałaby pozostanie przy tym standardzie do czasu publikacji ostatecznej wersji ESRS), czy dopiero chce wdrażać raportowanie niefinansowe pod europejski rynek (wtedy rekomenduje albo czekanie na finalną wersję ESRS, albo rozpoczęcie od raportowania zgodnego z VSME). – Odradzałabym jednak spółkom, które dopiero zabierają się za raportowanie zrównoważonego rozwoju, rozpoczynanie od raportowania na podstawie starych ESRS. Nie dość, że są skomplikowane, to w dodatku zaraz staną się nieaktualne – mówi.

W grudniu 2025 r. EFRAG uruchomiła platformę ESRS Knowledge Hub, która ma pomóc zainteresowanym rozeznać się w ESRS, dzięki zebraniu wszystkich wskaźników w jednym miejscu, przejrzystemu systemowi odnośników oraz wyjaśnień. Obecnie platforma jest dostępna w języku angielskim, jednak w przyszłości ma być przetłumaczona na inne języki.

Warto zauważyć, że ESRS były zmieniane także w 2025 r. w formie tzw. quick-fix, czyli rozporządzenia delegowanego Komisji Europejskiej w odniesieniu do odroczenia daty rozpoczęcia stosowania wymogów dotyczących ujawniania informacji dla niektórych jednostek (link). Dzięki temu spółki z „pierwszej fali”, które raportowały już za 2024 r., także w latach 2025–2026 będą mogły pominąć m.in. dane o przewidywanych skutkach finansowych niektórych ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem. W dodatku będą one mogły skorzystać z niektórych dodatkowych przepisów przejściowych.

Dlaczego spółki mogą chcieć nadal przygotowywać raporty niefinansowe?

Chociaż ostatecznie tylko niewielka część spółek będzie zobowiązana do przygotowywania raportów niefinansowych, eksperci przewidują, że spółki mogą dobrowolnie decydować się na przedstawienie raportów zrównoważonego rozwoju.

Komitet ds. Zrównoważonego Biznesu KIG zakłada, że tak może się wydarzyć w przypadku spółek z „pierwszej fali”, które zatrudniają pomiędzy 500 a 1 tys. pracowników (czyli musiały raportować za 2024 r., ale niekoniecznie będą musiały to robić w przyszłości). „Przedsiębiorstwa, które już wdrożyły procesy raportowe, mogą zdecydować się na ich utrzymanie. Pozwoli to zachować ciągłość danych, porównywalność historyczną oraz wiarygodność wobec partnerów biznesowych, instytucji finansowych i inwestorów” – wskazuje Komitet KIG w stanowisku wysłanym do ministra finansów. Podkreśla też, że dzięki temu przedsiębiorstwa będą mogły elastycznie reagować na oczekiwania klientów, instytucji finansowych oraz inwestorów, którzy coraz częściej oczekują przedstawienia danych ESG w procesach zakupowych, ocenie ryzyka kredytowego i decyzjach inwestycyjnych.

Jolanta Okońska-Kubica, przewodnicząca Komitetu ds. Zrównoważonego Rozwoju Biznesu w KIG, mówi, że planowanie kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem może zwiększyć konkurencyjność firm. Będą one lepiej przygotowane do zmian regulacyjnych, łatwiej im będzie uzyskać finansowanie, w tym z funduszy unijnych, będą miały większe szanse w zamówieniach publicznych, które mają zacząć uwzględniać aspekty środowiskowe. Przypomina, że w raportowaniu chodzi przede wszystkim o identyfikację ryzyk i przygotowanie się na nie.

– Wprowadzenie obowiązków raportowania kwestii ESG polega na nauczeniu firm nowego podejścia do zarządzania. Zgodnie z nim, w decyzjach biznesowych i planowaniu długoterminowym firmy powinny uwzględniać szeroki zakres ryzyk i czynników, które są istotne w codziennym funkcjonowaniu firmy. Wymogi Unii Europejskiej wymuszają bardzo precyzyjne i szczegółowe podejście do tematu – mówi. Tłumaczy, że pozwala to w zrozumieniu szerszego kontekstu prowadzenia działalności. Kluczowy etap to jednak zaplanowanie zmiany i wprowadzenie konkretnych działań, które ograniczą zidentyfikowane ryzyka.

Aleksandra Majda przypomina, że znaczącym elementem realizacji polityki zrównoważonego rozwoju nie jest przygotowanie raportu, tylko wdrożenie konkretnych rozwiązań. – W związku z tym warto rozpocząć od strategii ESG, która pozwoli zidentyfikować najważniejsze działania, które spółka może wdrożyć – mówi. Możliwe jest też skupianie się przez spółki na tych aspektach ESG, które bezpośrednio przyczynią się do oszczędności, np. kwestiach związanych ze zwiększeniem efektywności energetycznej, oszczędnością wody czy gospodarką obiegu zamkniętego.

Konsekwencje i prognozy

Pakiet uproszczeń Omnibus sprawia, że obowiązek przygotowania raportów zrównoważonego rozwoju będzie spoczywał na nielicznych przedsiębiorstwach – zatrudniających powyżej 1 tys. pracowników i generujących obrót wyższy niż 450 mln euro. Także te przedsiębiorstwa mogą liczyć na uproszczenia, m.in. dzięki zmianom w standardach ESRS. Przed pozostałymi spółkami stoi dylemat, czy przygotowywać raporty niefinansowe, a jeśli tak, to od kiedy i w jakim standardzie. Prawdopodobnie najbezpieczniejszym rozwiązaniem będzie poczekanie na finalną wersję uproszczonych ESRS lub posługiwanie się innymi standardami – GRI lub VSME. Należy jednak pamiętać, że te ostatnie powstały z myślą o MŚP.

Eksperci ostrzegają, że obecna sytuacja może doprowadzić do rozproszenia wymagań informacyjnych, zmuszając spółki do przygotowywania różnych zestawów danych dla poszczególnych instytucji, zamiast korzystania z jednolitych standardów ESRS i VSME. Jolanta Okońska-Kubica wskazuje, że w początkowym okresie wdrażania nowych regulacji może pojawić się znaczny chaos. Przypomina, że mniejsze firmy w łańcuchach dostaw miały korzystać z dobrowolnego standardu VSME, obejmującego ograniczony zakres wskaźników. Tymczasem część instytucji finansowych uznaje te dane za niewystarczające do oceny ryzyk. Zwraca również uwagę, że duże przedsiębiorstwa już teraz kierują do swoich partnerów liczne ankiety dotyczące śladu węglowego czy strategii zrównoważonego rozwoju. Jej zdaniem grozi to sytuacją, w której małe firmy będą musiały przygotowywać wiele odmiennych pakietów informacji, co będzie generować dodatkowe koszty i obciążenia organizacyjne.

Niektóre spółki wymagają od swoich partnerów biznesowych dostarczania danych dotyczących zrównoważonego rozwoju lub podejmowania konkretnych działań klimatycznych. Strategia CSR spółki Lidl Polska na lata 2020–2025 zakłada „zobowiązanie dostawców, którzy odpowiadają za 75 proc. emisji z zakresu 3, aby do 2026 r. ustalili swój własny cel klimatyczny”.

Także Fundacja Climate&Strategy w raporcie z grudnia 2025 r. „Climate Reality Check. Przegląd regulacji klimatycznych w wybranych krajach” wskazuje, że w wielu krajach staje się normą wymóg obliczenia śladu węglowego, przygotowanie strategii dekarbonizacji czy identyfikacji i oceny ryzyk klimatycznych. To wpływa na oczekiwania zagranicznych partnerów względem danych dostarczanych im przez partnerów biznesowych. W przeciwnym razie mogą zostać wykluczeni z łańcuchów dostaw lub mieć ograniczony dostęp do finansowania. W raporcie fundacja wymienia przykłady Francji, Portugalii i Szwajcarii, które wprowadziły obowiązek ujawniania emisji dwutlenku węgla we wszystkich trzech zakresach emisji. Wymogi raportowania klimatycznego są wprowadzane także w Australii, Chinach czy Turcji.

Przydatne linki

• Energia Transformacji, narzędzie PKO BP, w którym można znaleźć informacje i porady na tematy związane z ESG, możliwych źródeł finansowania oraz różne narzędzia, m.in. kalkulator śladu węglowego: LINK
• Kalkulator śladu węglowego dla MŚP Climate&Strategy: LINK
• Rozporządzenie w sprawie europejskich standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju (ESRS): LINK
• Propozycja uproszczonych ESRS z grudnia 2025 r.: LINK
• ESRS Knowledge Hub: LINK
• Cyfrowy szablon VSME, z którego mogą korzystać MŚP: LINK
• Przewodniki pomocnicze dotyczące VSME: LINK
• Raport „Climate Reality Check. Przegląd regulacji klimatycznych w wybranych krajach”: LINK
• Projekt ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości (UC136): LINK