- Po przepracowaniu minimum 5 lat w Niemczech można ubiegać się o emeryturę z tamtego systemu podatkowego
- Okresy zatrudnienia w różnych krajach UE można sumować, żeby spełnić wymagania umożliwiające otrzymanie świadczenia
- Dzięki umowom o unikaniu podwójnego opodatkowania zagraniczna emerytura osoby mieszkającej w Polsce jest opodatkowana tylko w kraju rezydencji
- Wniosek o drugą emeryturę składa się w Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który pośredniczy w kontaktach z instytucjami zagranicznymi
Warunki łączenia emerytury z dwóch krajów
Polski system emerytalny dopuszcza możliwość pobierania świadczeń z więcej niż jednego kraju. Trzeba jednak spełnić warunki przyznawania świadczenia w obu państwach.
W Polsce prawo do emerytury uzyskuje się po osiągnięciu wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn) oraz minimalnego stażu pracy: 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Do tego można doliczyć okresy składkowe z innych krajów UE, jeśli brakuje wymaganego stażu tylko w polskim systemie.
Jak podaje Infor.pl, żeby uzyskać świadczenie z Niemiec, należy przepracować tam co najmniej 5 lat, czyli tzw. Wartezeit. W praktyce oznacza to minimalny okres ubezpieczenia w niemieckim systemie emerytalnym uprawniający do pobierania świadczenia. Dla porównania w Wielkiej Brytanii minimalny okres to przybliżenie około 10 lat.
Czy trzeba płacić podatek od obu emerytur?
Kwestia podatkowa jest często jednym z najważniejszych zagadnień przy łączeniu emerytur z dwóch krajów. Emerytury w Polsce, w tym również zagraniczne, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz składce zdrowotnej.
Z wieloma państwami, w tym z Niemcami, Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zgodnie z taką umową, emerytura wypłacana z Niemiec osobie mającej rezydencję podatkową w Polsce jest opodatkowana tylko w Polsce, co oznacza, że niemieckie świadczenie nie jest obciążane kolejnym podatkiem w Niemczech, jeśli w Polsce obowiązuje rezydencja podatkowa.
Dzięki temu unikamy sytuacji, w której świadczenia emerytalne byłyby opodatkowane dwa razy – zarówno w kraju, z którego pochodzi emerytura, jak i w kraju rezydencji podatkowej.
Formalności – jak dostać drugą emeryturę?
Jeśli mamy prawo do świadczenia z zagranicy, formalności załatwia się przez ZUS – wyjaśnia Infor.pl. Wniosek o emeryturę, także tę zagraniczną, składa się w Polsce. ZUS następnie przekazuje dokumentację do odpowiednich instytucji w innych krajach UE lub EFTA, które rozpatrują ją zgodnie z własnymi przepisami.
Do standardowego wniosku trzeba dołączyć formularz EMZ, czyli załącznik dotyczący emerytur zagranicznych, oraz formularz unijny E 207 PL, w którym wskazuje się wszystkie państwa, w których wykonywało się pracę.
Do tego trzeba dołączyć dokumenty potwierdzające okresy pracy i wysokość zarobków, np. zaświadczenia o zatrudnieniu, legitymacje ubezpieczeniowe czy dokumentację z uczelni lub służby wojskowej, jeśli takie okresy także mają znaczenie dla emerytury.
Wniosek o emeryturę można złożyć osobiście w placówce ZUS, przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE), z wykorzystaniem profilu zaufanego czy podpisu elektronicznego.
Podsumowując, możliwość łączenia emerytur z Polski i z innego kraju UE istnieje i zależy od spełnienia odpowiednich warunków stażowych i wiekowych. Dzięki międzynarodowym umowom o unikaniu podwójnego opodatkowania pobierane świadczenia nie muszą być obciążone podatkiem w dwóch krajach jednocześnie.
Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.
Dowiedz się więcej na temat:

2 tygodni temu
19







English (US) ·
Polish (PL) ·